Do czego służy ten wzór

Wzór 4.20 liczy EDB dla korzystania z mienia poniżej cen rynkowych — np. gdy podmiot płaci za dzierżawę czy najem mniej, niż wynosiłaby odpłatność rynkowa. Korzyścią jest zdyskontowana różnica między odpłatnością rynkową (Or) a faktycznie poniesioną (Op), naliczana za każdy okres korzystania z mienia osobno.

Pola wejściowe

• Liczba okresów płatności (M) — przez ile okresów trwa korzystanie z mienia na uprzywilejowanych warunkach.
• Odpłatność według cen rynkowych (Or) — ile kosztowałoby to samo korzystanie na warunkach rynkowych, za jeden okres.
• Odpłatność poniesiona (Op) — ile faktycznie zapłacono za jeden okres.
• Stopa dyskontowa (rd) i Okresy płatności — jak w innych wzorach, decydują o sposobie przeliczenia rd na wartość jednego okresu.

Jak liczony jest wynik

Dla każdego okresu i liczona jest stała różnica Or − Op, dyskontowana współczynnikiem 1 / (1 + rd)ⁱ. EDB to suma tych zdyskontowanych różnic ze wszystkich M okresów. Jeśli Op jest wyższe niż Or (płacono więcej niż rynkowo), wynik wychodzi ujemny — do takiej sytuacji służy odwrócony wariant 4.20a.

Przykład liczbowy

Dane wejściowe:

Liczba okresów (M)	12
Okresy płatności	miesiące
Odpłatność rynkowa (Or)	1 000 zł / okres
Odpłatność poniesiona (Op)	200 zł / okres
Stopa dyskontowa (rd)	7,25%

Różnica Or − Op = 800 zł w każdym z 12 okresów. Miesięczna stopa dyskontowa wynosi 0,6042%. Dla pierwszego okresu współczynnik dyskontujący to 0,993995, co daje 795,20 zł; dla ostatniego, dwunastego okresu współczynnik spada do 0,930269, co daje już tylko 744,21 zł.

Suma wszystkich 12 okresów daje wynik końcowy:

EDB	9 233,39 zł
EDN	0,00 zł